Gdybym jechał na bezludną wyspę na której miał codziennie grać w RPGa i miał do wyboru tylko jedną tabelę wybrałbym tabelę nastawienia. To najpotężniejsza i posiadająca największy potencjał fabularny pomoc prowadzącego.
Interpretacja
Nastawienie może dotyczyć zarówno postaci jak i
całej grupy czy też organizacji/społeczności. Przykładowo drużyna
spotyka na trakcie
pielgrzymów, przybywa do wioski, idzie do kowala podkuć konia. W każdej
z tych sytuacji
wylosowane nastawienie ukierunkowuje interakcje. To czy spotkane postacie pomogą czy przeszkodzą przestaje być na głowie prowadzącego.
Jako bonus dostajemy katalizowanie fabuły gdy po rzucie zadamy sobie kilka pytań. W zależności
od ilości pytań można stworzyć mniej bądź bardziej rozbudowaną historię. Podstawowe i
obowiązkowe pytanie jest "Dlaczego?". Co spowodowało, że wioska wita ich
z otwartymi rękoma? Czemu pielgrzymi patrzą z niechęcią i wykonują
święte znaki? Dlaczego kowal na sam ich widok zbladł a później stanowczo
odmówił pomocy? Czy daje o sobie znać przeszłość drużyny? Plotki? Ich
profesja? Ktoś z ich rodziny? Chcą czegoś? Boją się? Ale czego? itd.
Przerażające i krew w żyłach mrożące przygody wesołej kompani bogobojnych mieszkańców Delberz ;-)
