Istota RPG

Na początku 2011 roku w polskim fandomie była burzliwa dyskusja co uznać za RPGi i gdzie się kończy definicja. Poszukiwana była (żywa lub martwa) istota RPG by dokonać klasyfikacji różnego rodzaju gier. Wtedy też doszedłem do poniższych wniosków:

RPG = postać + reguły + wyobraźnia ⇒ opowieść

photo credit: James Jordan via photo pin cc

RPG - gra w której grający:

• tworzą wspólną opowieść
• kształtują swobodnie los postaci
• posługują się wyobraźnią oraz regułami rozgrywki

RPGi: indie, WFRP 3ed, LARP, storytelling, PBF, PBEM, PBSkype.

Nie RPGi: cRPG, MMORPG, przygodowe gry planszowe (AH), taktyczne/figurkowe.

Realizm to same kłopoty

Czasami zarówno gracze jak i MG chcą czasami za wszelką cenę uzyskać na sesji realizm. Mam wątpliwości czy jest on aż tak bardzo potrzebny?

Realistyczne odgrywanie postaci

Tworząc bohatera przysposabiamy go w określoną osobowość, motywację oraz cele. Co powinno się zrobić, gdy część odgrywania postaci jest w kontrze do innych graczy bądź MG? Dla przykładu postać posiadająca charakter „złośliwy” i oddziałuje negatywnie na inną postać gracza poprzez słowne złośliwości, przez co świetnie odgrywa jej charakter. Lecz dla ofiary złośliwca jest to męczące. Dokładne odgrywanie może to być też nużące dla współgraczy. Gracz dokładnie odgrywający gadułę chce koniecznie pogadać o pogodzie z każdym napotkanym BNem. I co w takim wypadku należy zrobić? Czy jest właściwe powiedzenie graczowi żeby przestał? By zaczął grać niezgodnie z charakterem postaci dla wygody innych? Czy można przedłożyć własną przyjemność z grania nad przyjemność odgrywania innego gracza?