Opowieść improwizowana

Czy pewnego dnia, gry fabularne rpg mają szansę znaleźć miejsce pośród bardziej szanowanych form kultury? Bo rpg to przecież taki jazz, czyż nie?

Osobiście podchodzę do rpgów z dystansem i jestem przeciwny szukania w nim głębszych treści. Mam nastawienie utylitarne a często nawet krytyczne. Dziś jednak chcę spojrzeć przez różowe okulary szukając optymistycznego nastawienia. Staram się znaleźć maksymalnie pozytywny wydźwięk i interpretację by znaleźć granicę do jakiej można dotrzeć idąc tym tokiem myślenia.

Pewnego dnia moje myśli błądziły starając się znaleźć wyznacznik rpg. Pewien element który jest charakterystyczny i najmocniej definiujący ten typ rozrywki. Jednym z oczywistych elementów jest opowieść - fabuła. Drugim, trochę chyba nieoczywistym, jest moim zdaniem improwizacja.

Ekscentryczna ekstrawagancja

Czyli "Czemu RPG umierasz?" odcinek 313.

Furiath analizuje jak bardzo niszowe jest erpegowanie. W komentarzach Jarek K. wspomniał o "kulturze spędzania czasu wolnego" co przywiodło mi na myśl ukute kiedyś przeze mnie stwierdzenie, iż RPG jest wysublimowaną formą marnotrawienia wolnego czasu.

Praktykowanie grania w gry fabularne jest pewną ekstrawagancją. W świecie, w którym czas tak szybko płynie, gdy wszystko pędzi i nie ma kiedy zjeść spokojnie posiłku. Gdzie czas to pieniądz. W takich czasach niektórzy ludzie potrafią poświęcić kilka godzin tygodniowo na wielkie nic rozgrywające się w ich głowach. Wielu innych, patrzących z boku, nie podzielających entuzjazmu, może nawet powiedzieć, że marnotrawić. Choć może pozwalamy sobie na ten luksus nie poddając się dyktatowi tego co wypada i co się powinno. Wszak dżentelmeni się nie spieszą. Mam tylko nadzieję, że jest to robione świadomie, nie olewając bezmyślnie innych spraw wymagających uwagi każdego.

Tworzenie postaci w Utopii - zasady podstawowe

To co tygryski najbardziej lubią w RPGach czyli tworzenie postaci. Poniższe zasady obejmują najważniejszą część - współczynniki definiujące możliwości bohaterów. Myślę, że są wystarczająco proste by nawet osoby nieznające system mogły w kilka minut stworzyć swojego przedstawiciela. Przydatne przy wprowadzaniu nowego gracza lub gry na konwencie. Gracz ma niewiele decyzji do podjęcia lecz mimo to łatwo stworzyć różnorodnych osobników.

W skrócie: spośród trzech cech gracz rozdziela dwa poziomy i/lub wybiera dwa atuty.

1. Skrót mechaniki

Starcia z przeciwnościami (testy) rozstrzygane są jednym, przeciwstawnym rzutem pulą kilku kości. By wygrać trzeba uzyskać więcej sukcesów (wartość 4+ na kości). By zwiększyć swoje szansę na zwycięstwo należy starać się mieć więcej kości lub mocniejszy ich typ.

O mały włos

Nieuczesana myśl wpadła mi dziś do głowy i pomyślałem jak wiele w fabule (RPG, książka, film) zależy od koordynacji w czasie różnych, dziejących się równolegle zdarzeń. Czy zdążymy? Przybędziemy na czas? Wcześniej? A może później? Od czego to zależy?

Zrodził się więc pomysł na mini moduł skupiający się na narratywnej warstwie nawiązującej do konstrukcji fabuły książek i filmów. Powstało to w wyniku inspiracji naszą ostatnią sesją, podczas której dzielni bohaterowie w samą porę ubili w Drakwaldzie goblińskiego szamana. Dzięki temu wielki golem się co prawda obudził lecz niekontrolowany zaczął atakować wszystkich dookoła co znacznie ułatwiło nam zadanie.

Można rozwiązywać to symulacyjnie. Zły robi źle od 15 do 17. Jeśli postacie wtedy przyjdą to go zastaną. Bądź rozważać prędkość poruszania się w danym terenie, kolejność zaplanowanych działań plus obowiązkowy element losowy. Tak żeby było hiper "sprawiedliwie".