Na trzy kości

Ostatnio na naszych sesjach wydarzyło się kilka interesujących sytuacji dzięki drobnej pomocy kości +/-. Prosta ka szóstka działająca jak rzut monetą. Ale sprawdza się doskonale w rozstrzyganiu różnych sytuacji fabularnych. Czy oni wystawili wartę, czy akurat w karczmie przebywa ktoś z daleka, czy obiecana dostawa przybyła, czy słyszał coś o danym wydarzeniu itp. Kość zabiera z barków prowadzącego odpowiedzialność za drobne decyzję, które mogą zarówno pomóc jak i przeszkodzić drużynie w ich planach czym ułatwia sprawne prowadzenie. Polecam.

Motylarze atakują krainę owalną

Nic lepiej nie prezentuje gry jak zagranie w nią i sprawdzenie jak działa w praktyce. W zastępstwie poprowadzenia prawdziwej przygody Utopii chcę pokazać jak wygląda od kuchni jedna z naszych sesji. To nie jest fabularyzowany opis przygody. Bardziej streszczenie najważniejszych zdarzeń z jak najdokładniejszym opisem zastosowanej mechaniki by zademonstrować jak gra działa w praktyce.

W sesji trwającej około 4 godzin udział wziął nemo kierujący Mastą oraz Michał sterujący Michałem.

Masta - pajęczarz z dżungli (kraina #8)
Ciało: 3, Umysł: 1, Serce: 1, Arche: 3
Odrażający (serce) cyrkowiec (akrobacje) oraz posłaniec (atletyka) mający za cel pomszczenie przyjaciela z plemienia roju krainy owalnej.

Michał - inżynier z miasta za krawędzią (kraina #6)
Ciało: 1, Umysł: 3, Serce: 1, Arche: 4
Wątły (ciało) rzemieślnik (majsterkowanie) znający konstrukcję maszyn (+1 sukces) pragnący rozwiązać problem zatamowanej rzeki.

Kolejne krainy w wieloświecie

Oto kolejne przykłady zwariowanych i barwnych krain na jakie można się natknąć w świecie Utopii. Dla przypomnienia, są to propozycje możliwe do wykorzystania przez graczy i prowadzącego. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie by w grze wymyślać własne miejsca. A wręcz bym bardzo do tego zachęcał. Sugestie się przydają by zacząć grać bez zbędnej zwłoki oraz by pokazać jakie spektrum możliwości jest w grze przewidziane.

Gdy gracze tworzą swoją postać mogą dostać od prowadzącego dwie losowo wybrane krainy. Jedną z nich mogę uczynić miejscem pochodzenia postaci a druga staje się miejscem jej znanym, który najprawdopodobniej odwiedziła kilka razy. Miejsce pochodzenia nie oznacza automatycznie, że postać musi pochodzić z jednego z przedstawionych plemion. Może pochodzić z innej, nie opisanej społeczności lub z jakiejś samotnej siedziby bądź nawet pustelni. Jeśli gracz nie zadecyduje inaczej, kraina pochodzenia stanowi bezpieczny azyl a ludność jest nastawiona do postaci przychylnie. Zna także tą krainę dobrze i łatwo może do niej trafić za pomocą myślotworzenia.

Dać rzeczy słowo

Bawiąc się w wymyślanie własnych krain, ras czy cywilizacji można się pokusić o wymyślenie osobnego języka. Prowadzący może chcieć wprowadzić tajemnicze listy, inskrypcje czy księgi zapisane dla klimatu inną mową. Także gracze prowadzący hobbita, krasnoluda bądź elfa mogą mieć chęć poudawać rozmowę z BNowym pobratymcem.

Tworzenie tysięcy słów słusznie może przerazić. Także niemożliwe będzie nauczenie się i spamiętanie wszystkiego więc cały pomysł wydaje się bezsensowny. Istnieje jednak mała i działająca proteza języka dająca się jeszcze ogarnąć lub chociaż spisać na małej ściądze.